หลายคน อาจจะเหงาเหมือนกับผม  แต่คงไม่เหมือนผมสักเท่าไหร่ ทุกๆวันผม ได้แต่นั่งเหงา  นั่งเหม่อถึงแต่เทอ  เทอเป็นผู้หญิงที่ผมรักมาก แต่ผมต้องจากเทอมาไกล  และนี่ก้อเป็นต้นเหตุของความเหงาของผมครับ ทุกวันนี้ผมคิดถึงแต่เทอ  และเพื่อนๆ  ผมนั่งนึกถึงวันเก่าๆ  ที่ผม ยังเรียนอยู่โรงเรียนนั้น  ผมได้เจอเทอทุกวัน  ผิดกับตอนนี้ที่เป็นอยู่  ผมเชื่อว่าฟ้าลิขิตให้เราได้มาเจอกัน  แต่คงเป็นเพราะว่า ผมคงไม่ดีพอ  ผมถึงต้องจากเทอมา  ผมไม่รู้ว่าเทอยังรักผมอยู่หรือไม่ แต่ผมไม่เคยหยุดรักเทอเลย แม้เค้าจะไม่รักผมก้อตาม


               ครั้งแรกที่เราไปเที่ยวด้วยกัน  ผมจำวันนั้นได้ดี  วันที่ผมกับเค้าได้บอกรักกันวันแรก ผมดีใจมากตอนที่เค้าบอกชอบผม  ผมปลื้มมาก  และมันก้อเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดของผมครับ



            อยากให้เทอมีเวลาให้ผมบ้าง เพื่อที่จะลบความเหงาของผม

                                   รักเทอ


    ปล. ผมไม่มีเทออีกแล้ว